Categorie: Vrijwilliger

Toen ik met mijn dochter terugkeerde naar het eiland Tisenö, waar ik mijn jeugd heb doorgebracht, betekende dat ook een nieuw begin voor de lange traditie van de boerderij om WWOOFers te verwelkomen. Al meer dan 40 jaar maken mensen van over de hele wereld op een natuurlijke manier deel uit van het leven op het eiland. Voor mij gaat WWOOF niet alleen over helpen op de boerderij, maar ook over gemeenschap, het uitwisselen van kennis en het creëren van een plek waar mensen graag terugkeren.

Wat is er nodig om een ​​oude boerderij nieuw leven in te blazen? Voor mij was het antwoord niet onafhankelijkheid, maar samenwerking. Dit is het verhaal over hoe het werken met vrijwilligers niet alleen mijn land heeft gevormd, maar ook mijn begrip van gemeenschap, werk en erbij horen.

Dit artikel gaat over hoe een droom van een Tiny House leidde tot een iets ander leven in een "vrijwilligerscollectief" op een biologische groenteboerderij op Gotland.

Dit artikel gaat over hoe vrijwilligers ons werk bij de jaarlijkse bedrijfsvoering van Nackagård vergemakkelijken. We bespreken succesvolle samenwerkingen, maar ook de uitdagingen van projectmanagement op de boerderij.

In de zomer van 2023 verliet ik Landvetter om naar Mörhult in Småland te reizen. Een reis die zowel fysiek als mentaal een uitdaging vormde. Eigenlijk was ik op weg naar de coöperatieve boerderij Gröönsgård voor twee weken vrijwilligerswerk, maar mijn doel was anders. Samen met Mimmi, Nicklas, Balder, Idun en Sigge wilde ik ontdekken of mijn droom van een toekomstig zelfvoorzienend bestaan ​​realistisch was. Het antwoord bleek ja te zijn, wat leidde tot het idee om lezers van [naam van de tekst] te inspireren. Åter dezelfde kans krijgen – om de droom “in de praktijk” te testen.

Dit tijdschrift publiceerde onlangs een goed geschreven en uitgebreid artikel over vrijwilligerswerk. Omdat ik zelf veel bezoekers van de organisatie Workaway heb gehad, las ik dit artikel met grote interesse. Langzaam drong het tot me door dat ik waarschijnlijk een van de slechtst voorbereide gastgezinnen van het land was. Ik had er eigenlijk geen idee van. Als de recensies niet zo positief waren geweest, had ik dit artikel waarschijnlijk nooit durven schrijven. Lees het daarom vooral als een reflectie en samenvatting van mijn ervaringen.

Een vrijwilliger in huis nemen is een uitstekende manier om je bedrijf te ondersteunen met extra personeel en een frisse wind te laten waaien in je dagelijkse routine. Ik heb ervaring met vrijwilligerswerk, heb zelf vrijwilligerswerk gedaan in verschillende projecten in het buitenland en heb vrijwilligers verwelkomd bij mijn eigen project. Die ervaringen hebben me veel gebracht en hebben zelfs mijn hele leven gevormd – anders zou ik nu niet in Zweden wonen. Daarom wil ik je in dit artikel vertellen wat je kunt doen om er een succesvolle ervaring van te maken voor zowel de vrijwilliger als het gastgezin.

Wie een boerderij overneemt die voorheen in de familie was, neemt niet alleen de boerderij zelf over, maar ook de netwerken die de veiligheid van de boerderij en haar bewoners waarborgen. Iemand die vanuit de stad naar het platteland verhuist, moet zelf de benodigde kennis en het veiligheidsnetwerk opbouwen. In dit artikel beschrijven we onze visie hierop en hoe we dit hebben aangepakt.

Na vier jaar WWOOFen op boerderijen in Europa en Japan woon ik nu op een zelfvoorzienende boerderij waar ik groenten verkoop en zelf WWOOFers kan ontvangen. We hebben inmiddels zo'n 150 stagiairs op de boerderij gehad en ik dacht dat ik een paar tips zou delen over hoe wij het ontvangen van WWOOFers hier op de boerderij succesvol maken.

In de herfst van 2009 werden we gastboerderij voor WWOOF en een paar uur later hadden we onze stagiairs al geboekt. Dit artikel gaat over de reis ernaartoe en hoe het sindsdien is gegaan, onze ervaringen en een paar tips voor anderen die overwegen om mee te doen.

We hebben een WWOOF-boerderij en het is fantastisch. Op veel manieren. De hele wereld komt hier naar ons toe, terwijl wij in dezelfde grond rondlopen en ploeteren. Het geeft ons de kans om echt te beseffen dat wat we doen deel uitmaakt van een groter netwerk en dat we er niet alleen voor staan.

Samen met mijn dochter Hjördis ben ik naar Nieuw-Zeeland gegaan, waar we als vrijwilligers op verschillende boerderijen hebben gewerkt. We deden dit via de organisatie WWOOF, waarbij je ongeveer 30 uur per week werkt in ruil voor eten en onderdak. Een goede manier om iets nieuws te leren in een boeiend land en in contact te komen met de lokale bevolking. Tegelijkertijd krijg je de kans om wat rond te reizen en de natuur en cultuur te ontdekken. Hier is een deel van ons reisverslag:

-